---
title: "Placki na blasze"
permalink: "https://ziolowawyspa.pl/placki-na-blasze/"
modified: "2026-07-08T12:24:52+00:00"
---
# Placki na blasze
### Będę pisać o wspomnieniach, tych najtrudniejszych – z dzieciństwa, z czasów, kiedy posiadanie bezpieczeństwa, ciepła i miłości było na wyciągnięcie ręki. Było tak oczywiste jak to, że świeci słońce. Jako dziecko nie wiedziałam, czym są pieniądze i ich brak. I nie wynikało to z tego, że byliśmy zamożni. Wprost przeciwnie. Dziadek gasił światło wieczorem i kazał iść spać, żeby oszczędzać prąd. Spaliśmy na siennikach wypełnionych słomą. Pamiętam cerowane prześcieradła, pamiętam je tak dobrze dlatego, że babcia wstawiała ubytki z różowego materiału. Spaliśmy w 3 osoby na jednym, wąskim łóżku. Jak to było możliwe? Prosto – jedna osoba spała w nogach, dwie na śledzia. Na śniadanie jedliśmy pyszną pajdę chleba polaną gęstą, prawdziwą śmietaną i posypaną cukrem albo u biedniejszej sąsiadki – chleb z pokrojoną cebulą. Biegaliśmy po polach z tymi pajdami chleba i często usmarkanymi nosami, paśliśmy krowy, śpiewaliśmy piosenki, wieczorami paliliśmy ogniska. Wielką atrakcję zrobił nam dziadek, gdy pomiędzy drzewami na łańcuchach powiesił deskę i mogliśmy się huśtać do woli. Pamiętam wieczory, gdy wracaliśmy z krowami, zmarznięci albo zlani deszczem – wtedy babcia wiedziała, że przydałoby się nam dodatkowe ciepło i rozpalała pod kuchenną płytą, na której smażyła dla nas albo placki ziemniaczane, by nam rozgrzać puste brzuchy albo prozioki. Zajadaliśmy je, nie wiedząc jeszcze o tym, że posiadanie to iluzja. Tyle szczęścia potrafiło zmieścić się w jednym posiłku, przy którym usiadły dzieci z brudnymi stopami, napełnione do samych brzegów miłością, przekonane, że jutro będzie tak samo, bo dlaczego miałoby być inaczej? Dzieci – najlepsi czarodzieje życia.
Placki, które piekła babcia są teraz dla mnie symbolem tego szczęścia [za darmo](https://ziolowawyspa.pl/za-darmo/). Piekę je tak samo, jak ona, zbudowaliśmy nawet piec z kuchennym blatem, nie mam tylko dzieży, w której zagniatała ciasto. Przepis jest bardzo prosty. Zapraszam cię do czaru swojego dzieciństwa. Placki możesz upiec w piekarniku. Smak jest troszeczkę inny, ale tylko trochę.
[](https://ziolowawyspa.pl/wp-content/uploads/2015/01/1466074_709300025800016_1323866182988974541_n.jpg)AnandaAnanda z kolei [w swoim pięknym blogu ](http://www.wedyjskakuchnia.pl/2014/12/zytnie-placuszki-z-jabkami-i-cynamonem.html)pisze o podobnych plackach, tylko że z mąki żytniej. Zajrzyj do niej:[ www.wedyjskakuchnia.pl](http://www.wedyjskakuchnia.pl)
#### Prozioki
[](https://ziolowawyspa.pl/wp-content/uploads/2015/01/ciasto.jpg)
1 kefir (250 – 300 ml) lub jogurt, kiedyś wykorzystałam też kwaśną śmietanę – rozbełtaj z 1 jajkiem i 1 płaską łyżeczką sody oczyszczonej i 2/3 łyżeczki soli. Teraz dodawaj mąki i mieszaj mątewką. Jak już nie dasz rady, to rękami. Ciasto powinno mieć konsystencję – powiedzmy ciasta na pierogi. Podziel kulę ciasta na 5-6 kawałków, każdy rozwałkuj i ułóż na blasze do pieczenia. Wstaw do piekarnika. Piecze się szybko, około 20 minut. Jak zaczną się rumienić, to są dobre. Teraz najważniejsze – prozioki je się od razu, przecina gorące nożem i smaruje masłem. Masło topi się i wnika w strukturę ciasta. Możesz na nich ułożyć pomidory, posypać cebulką, szczypiorem. My jedliśmy właśnie w ten sposób, bo kwaśnego mleka, które serwowała nam babcia, a które kroiło się nożem – już nie ma.
[](https://ziolowawyspa.pl/wp-content/uploads/2015/01/placki.jpg)
Do placków przygotowałam też masło ziołowe z [zamrożonych ziół](https://ziolowawyspa.pl/ziolowa-apteczka-cz-i/) oraz serek z jogurtu greckiego – niezwykle delikatny. Wystarczy duży pojemnik jogurtu greckiego (tylko grecki!) wylać na sitko i ustawić je na misce. Serwatka odleje się, jogurt utworzy serek. Posyp go ulubionymi przyprawami.
### Moja babcia była prostą kobietą, nie przytulała nas, nie mówiła o swojej miłości, ale ja wiedziałam, że mnie kocha. Gdy przyjeżdżałam do niej to robiła mi potrawy, które lubiłam jeść, a zrobienie ich nie było takie proste, wymagało np zebrania borówek w lesie lub kurek do sosu. Nigdy też nie sprzeciwiała się moim decyzjom, pytała tylko, czy dam radę, czy dobrze się czuję na nowych studiach… Niestety nie było na tyle rozwiniętej komunikacji, bym mogła do babci dzwonić i rozmawiać z nią. Czekała na mnie cały rok, bo przyjeżdżałam do niej tylko na wakacje, ale ona nigdy nie miała mi tego za złe, zawsze cieszyła się z mojej wizyty. Mojej babci już nie ma, ale pozostały wspomnienia o jej pięknej miłości do mnie i pytanie: Czy ja też tak potrafię kochać?
[](https://ziolowawyspa.pl/wp-content/uploads/2014/12/DSC_1182.jpg)