---
title: "Dlaczego czytam?"
permalink: "https://ziolowawyspa.pl/dlaczego-czytam/"
modified: "2026-07-08T12:24:55+00:00"
---

# Dlaczego czytam?

<span style="color: #000000;">Książka stała się częścią mnie, od kiedy nauczyłam się czytać. Baśnie, książki przygodowe, podróżnicze, historyczne – wszystkie stanowiły dla mnie lepszy świat – magiczny, tajemniczy, a przede wszystkim ciekawszy. Myślę, że uciekałam w ten sposób od nudy dnia codziennego, ale także zaspokajałam swoją skłonność do poznawania życia ludzi w innych krajach i innym czasie. Czytanie sprawiało, że unosiłam się poza granice czasoprzestrzeni. Pochłaniałam książkę, ale także nią byłam, stawałam się opowieścią, pisałam swoje zakończenia, najczęściej weselsze, gdyż jedyne czego nie tolerowałam w książkach, to smutne losy bohaterów.</span>

<span style="color: #000000;">Czasy liceum to kilka lat fascynacji klasyką. Z zapałem poznawałam literaturę rosyjską, angielską, amerykańską, polską – także tę mieszczącą się w kanonie lektur. Pamiętam, jak wielkie wrażenie zrobiła na mnie powieść „Sto lat samotności” G. G. Marqueza. Magia świata stworzonego przez autora sprawiła, że zastanawiałam się, czy nie istnieje ona również w naszym życiu. Dlaczego wtedy czytałam?</span>

> *<span style="color: #9f9f9f;">Książki są bramą, przez którą wychodzisz na ulicę, mówiła Patricia. Dzięki nim uczysz się, mądrzejesz, podróżujesz, marzysz, wyobrażasz sobie, przeżywasz losy innych, swoje życie mnożysz razy tysiąc. Ciekawe, czy ktoś da ci więcej za tak niewiele. Pomagają też odpędzić różne złe rzeczy – samotność, upiory i tym podobne gówna. Czasem się zastanawiam, jak możecie znieść to wszystko wy, którzy nie czytacie.</span>*

<span style="color: #888888;">A. Perez-Reverte – Królowa Południa</span>

<span style="color: #000000;">Pochłaniałam więc pozycje z literatury klasycznej: D. Copperfielda, J. Steinbecka, A. Tołstoja, Ch. Dickensa, F. Dostojewskiego. Do dzisiaj pamiętam cytat z powieści „Myszy i ludzie” J. Steinbacka: “Człowiek musi mieć kogoś… kogoś bliskiego. Wszystko jedno kogo, byle to był ktoś bliski”. To książka, która pozostawia za sobą uczucie smutku i żalu, jest opowieścią o przyjaźni, ludzkich tęsknotach. Jeśli jeszcze ktoś nie czytał, to zachęcam.</span>

<span style="color: #000000;">W czas mojej dorosłości wkroczyły książki, które zachwycały mnie sztuką układania słów w zdania, a zdań w historię.</span>

> *<span style="color: #9f9f9f;">Czy jest coś piękniejszego na świecie od liter? To czarodziejskie znaki, głosy umarłych, cegiełki budujące cudowne światy, lepsze od naszego świata, pocieszyciele, towarzysze w chwilach samotności. Strażnicy tajemnic, głosiciele prawdy…</span>*

<span style="color: #888888;">Cornelia Funke – Atramentowe serce</span>

<span style="color: #000000;">Uległam fascynacji słowami, które potrafiły bawić, wzruszać, straszyć. W literaturze zaczęłam widzieć nie tylko piękną historię, niebanalną intrygę, zaskakiwanie czytelnika, ale przede wszystkim podziwiałam piękno języka literackiego. Pokochałam C. R. Zafona za książki „Cień wiatru”, „Gra anioła”, „Więzień nieba”. Świat stworzony przez Zafona to magia, gdzie smutek przeplata się z radością, gdzie żyjemy w tym świecie w trakcie czytania i nie chcemy przestać w nim być po czytaniu. To jedna z tych książek, dla których słowo „koniec” brzmi jak nieuchronny los. A wszystko zostało opisane przepięknym, poetyckim językiem.</span>

<span style="color: #000000;">Dlaczego czytam?</span>

> *<span style="color: #9f9f9f;">Dość szybko zawładnęła mną myśl, iż pod okładką każdej z tych książek czeka na odkrycie bezkresny wszechświat, podczas gdy za tymi murami życie upływa ludziom na futbolowych wieczorach, na (…) serialach, na własnym pępku i tyle.</span>*

<span style="color: #9f9f9f;">Carlos Ruiz Zafon – Cień wiatru</span>

<span style="color: #000000;">Ten cytat chyba najbardziej oddaje przyczynę, dla której wolę siedzieć z książką niż przed telewizorem. Książka jest dla mnie magią, światem, do którego mam zawsze dostęp. Mogę pofrunąć, kiedy tylko zechcę i gdzie zechcę. Czytanie zmieniło też moje postrzeganie rzeczywistości, pozwoliło zrozumieć mechanizmy, jakie rządzą naszymi działaniami, nauczyło wielu czynności. Śmiało mogę powtórzyć za Tyrionem:</span>

> *<span style="color: #9f9f9f;">Moją bronią jest mój umysł. Brat ma swój miecz, król Robert ma swój młot, a ja mam swój umysł… umysł zaś potrzebuje książek, podobnie jak miecz potrzebuje kamienia do ostrzenia, jeśli, oczywiście, ma zachować swoją ostrość. – Tyrion uderzył dłonią o skórzaną okładkę książki. – Dlatego właśnie czytam tak dużo, Jonie Snow.</span>*

<span style="color: #9f9f9f;">George R. R. Martin – Gra o tron</span>